Deventer 1873 – 1944 Barneveld
Wolfheze 1916
Xeno Münninghoff wordt in 1873 geboren in Deventer. Na een opleiding aan de Rijksnormaalschool voor Tekenonderwijs in Amsterdam verhuist hij rond 1897 naar Renkum om daar directeur te worden van de plaatselijke Gemeente Avondtekenschool. In 1906 trouwt hij met de kunstschilderes Tilly van Vliet uit Den Haag.
Aan zijn vroege werk is te zien dat hij nog zoekende is naar het juiste licht. Zijn streken zijn nog zwaar aangezet met dikke vette verf waardoor zijn schilderijen donker en somber, zelfs een tikkeltje expressionistisch overkomen. In de loop van de jaren twintig ontwikkelt hij geleidelijk aan de stijl die zijn werk zo herkenbaar maakt. Zijn palet bezit het kleurengamma van alle seizoenen, de uitstraling wordt lichter, kleurrijker, soms fel. Met zijn schilderkist en stoeltje zwerft hij door de beekdalen van Wolfheze, Heelsum en Renkum en legt daarbij veel idyllische dorpsgezichten, schaapskooien en boerderijen met hooibergen vast. Zijn favoriete jaargetijden zijn de herfst en het voorjaar met zijn bloesembomen. Zomerse landschappen hebben minder zijn voorkeur, maken hem zelfs triest.
Hij houdt ervan om zijn onderwerpen meteen en intuïtief op het doek te zetten. Een latere uitwerking van een schetsmatige opzet ziet hij als een verlies aan spontaniteit. Als kunstenaar is hij veelzijdig. Hij maakt olieverfschilderijen, aquarellen en tekeningen.
Münninghoff is vele jaren actief binnen de kunstvereniging Pictura Veluvensis als bestuurslid en als lid van de jury voor de tentoonstellingen.
In september 1944 moet hij met zijn gezin het door oorlogsgeweld geteisterde Oosterbeek ontvluchten. Op 31 oktober van dat jaar overlijdt hij op 71-jarige leeftijd in een noodziekenhuis in Barneveld. Xeno wordt in 1945 herbegraven op de Oude Begraafplaats aan de Fangmanweg in Oosterbeek. Tilly overlijdt in 1960 en wordt aldaar herenigd met haar man.
Op hun grafsteen is de spreuk aangebracht: ‘ARS LONGA, VITA BREVIS’,
de kunst is lang(durig), het leven kort.
Museum Veluwezoom wijdt in 2009 en 2018 overzichtstentoonstellingen over het leven en werk van deze schilder. In 2009 wordt ook aandacht besteed aan het werk van zijn echtgenote Tilly Münninghoff-van Vliet.
Xeno Münninghoff wordt in 1873 geboren in Deventer. Na een opleiding aan de Rijksnormaalschool voor Tekenonderwijs in Amsterdam verhuist hij rond 1897 naar Renkum om daar directeur te worden van de plaatselijke Gemeente Avondtekenschool. In 1906 trouwt hij met de kunstschilderes Tilly van Vliet uit Den Haag.
Aan zijn vroege werk is te zien dat hij nog zoekende is naar het juiste licht. Zijn streken zijn nog zwaar aangezet met dikke vette verf waardoor zijn schilderijen donker en somber, zelfs een tikkeltje expressionistisch overkomen. In de loop van de jaren twintig ontwikkelt hij geleidelijk aan de stijl die zijn werk zo herkenbaar maakt. Zijn palet bezit het kleurengamma van alle seizoenen, de uitstraling wordt lichter, kleurrijker, soms fel. Met zijn schilderkist en stoeltje zwerft hij door de beekdalen van Wolfheze, Heelsum en Renkum en legt daarbij veel idyllische dorpsgezichten, schaapskooien en boerderijen met hooibergen vast. Zijn favoriete jaargetijden zijn de herfst en het voorjaar met zijn bloesembomen. Zomerse landschappen hebben minder zijn voorkeur, maken hem zelfs triest.
Hij houdt ervan om zijn onderwerpen meteen en intuïtief op het doek te zetten. Een latere uitwerking van een schetsmatige opzet ziet hij als een verlies aan spontaniteit. Als kunstenaar is hij veelzijdig. Hij maakt olieverfschilderijen, aquarellen en tekeningen.
Münninghoff is vele jaren actief binnen de kunstvereniging Pictura Veluvensis als bestuurslid en als lid van de jury voor de tentoonstellingen.
In september 1944 moet hij met zijn gezin het door oorlogsgeweld geteisterde Oosterbeek ontvluchten. Op 31 oktober van dat jaar overlijdt hij op 71-jarige leeftijd in een noodziekenhuis in Barneveld. Xeno wordt in 1945 herbegraven op de Oude Begraafplaats aan de Fangmanweg in Oosterbeek. Tilly overlijdt in 1960 en wordt aldaar herenigd met haar man.
Op hun grafsteen is de spreuk aangebracht: ‘ARS LONGA, VITA BREVIS’,
de kunst is lang(durig), het leven kort.
Museum Veluwezoom wijdt in 2009 en 2018 overzichtstentoonstellingen over het leven en werk van deze schilder. In 2009 wordt ook aandacht besteed aan het werk van zijn echtgenote Tilly Münninghoff-van Vliet.
